SSTV – próby Akademickiej Sieci Łączności Kryzysowej

 

Slow Scan television (SSTV) – transmisja statycznych obrazów za pomocą radia, może odegrać kluczową rolę w warunkach terenowych w łączności kryzysowej i przyczynić się do sukcesu akcji ratowniczej.

 

Pomysł na SSTV narodził się w roku 1957 u amerykańskiego krótkofalowca Copthornea Macdonalda (ostatni znak VY2CM), studenta Szkoły Inżynieryjnej Uniwersytetu Kentucky, a teoretyczny opis systemu nadawania i odbioru przyniósł mu rok później nagrodę główną w krajowym konkursie studenckim Amerykańskiego Instytutu Inżynierów Elektryków.

Środowisko krótkofalowców pierwszy raz o SSTV dowiedziało się z artykułu opublikowanego w sierpniowym i wrześniowym numerze „QST” z roku 1957.

 

W latach 60. SSTV (10 ramek na sekundę z rozdzielczością 100/400 linii na obraz) wykorzystywana była w radzieckich misjach kosmicznych: Luna, Vostok, Sputnik.

NASA stosowała odmienny system SSTV: transmisja 10 ramek na sekundę z rozdzielczością 320 linii.

Jedna z najsłynniejszych fotografii na świecie, przedstawiająca pierwszy krok człowieka (Neil Armstrong) na księżycu w misji Apollo 11 w roku 1969, także została nadana i odebrana w systemie SSTV.

 

NASA slow scan image from the Moon

Apollo 11 first step

Źródło: Slow Scan Television, (online), dostęp: 30.11.2017, dostępny w www:

https://en.wikipedia.org/wiki/Slow-scan_television#/media/File:Apollo_11_first_step.jpg.

 

Dzisiejsza SSTV znacznie różni się od systemu wykorzystywanego w 20. wieku, a rolę modemu spełnia karta dźwiękowa komputera lub smartfonu.

 

Emisja SSTV stanowi dla ASŁK jeden z istotniejszych elementów technik komunikacyjnych wykorzystywanych w łączności kryzysowej.

W warunkach terenowych nie zawsze jest możliwość zastosowania interfejsu pomiędzy TRXem a telefonem lub PCtem, dlatego w ćwiczeniach Akademickiej Sieci Łączności Kryzysowej zawsze używany jest najprostszy i niezawodny wariant: mikrofon radia z wciśniętym PTT zbliżany jest do głośniczka telefonu przy nadawaniu obrazu, a przy odbiorze: mikrofon telefonu znajduje się blisko głośnika radia.

Praca z interfejsem przewidziana jest dla radiostacji Centralnej lub Węzłowych, pełniących funkcję Stacji sztabowej.

 

Próby SSTV spotkały się z nieoczekiwanie dużym zainteresowaniem środowiska krótkofalowców w naszym regionie. Okazało się, że ogarniętych pasją „obrazkowania” jest wielu „dziwnych ludzi”.

 

Zapowiedź prób SSTV

Powody do radości

Pierwsze rezulataty testów SSTV

Sesja SSTV

"Dziwni ludzie" testują SSTV

 

Dziękuję Wszystkim za aktywność, życzę dalszych sukcesów w łączności i zapraszam do wstąpienia w szeregi Akademickiej Sieci Łączności Kryzysowej.

 

http://sp2put.utp.edu.pl/lacznosc-kryzysowa/

http://sp2put.utp.edu.pl/category/aslk/

 

Sławomir SP2ST

 

Poniżej kilka przykładów zdekodowania obrazków za pomocą niewysublimowanego sprzętu:

 

SSTV 1

 

 

 

SSTV 3

 

SSTV 4

 

SSTV 5

 

SSTV 6

 

SSTV 7

 

SSTV 8

 

 

SSTV 2